Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/11743 K.2019/678

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş, dosya kapsamı ve mahkeme kabulüne göre, sanığın kırmızı ışık ihlali yaparak iki kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi gereği bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin ve aynı Kanunun 50/4. maddesinin ikinci cümlesi gereği hükmedilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

2- Katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi sırasında, karar tarihinde yürürlükte bulunan ücreti vekaletin katılanlara eşit olarak verilmesi gerektiğinin belirtilmemesi suretiyle tereddüte neden olunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığın ekonomik ve sosyal durumu ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 380 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine,