Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/11744 K.2017/7519

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine "yakalama veya tutuklama sonrası kyo veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat", delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe kısmında dayanak ceza davasının "2011/87" olan karar sayısı yerine "2011/82" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği, bu kapsamda tazminat talebinin dayanağı olan Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/02/2012 tarih ve 2010/610 esas 2011/87 karar sayılı beraat hükmünün davacı şirket temsilcisi yönünden 28/02/2011 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise 13/03/2012 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında, beraat hükmünün kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içinde açılmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,