Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/11816 K.2018/8397

mahkûmiyet, katılan vekilinin temyiz isteminin reddi.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından; sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar ise, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Katılan vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen 05/05/2016 tarihli hükmün, katılan vekili tarafından, vekalet ücreti yönüyle, 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 15/07/2016 tarihinde temyiz edilmesi nedeniyle, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 20/07/2016 tarihli ek karar, usul ve yasaya uygun bulunduğundan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki düzeltilerek onama görüşüne iştirak edilmemiştir.