Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1183 K.2016/5387

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur.

Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği,

bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği,

Sanık hakkında 18.02.2013 tarihli trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 27.03.2014 tarih, 2013/16716 esas, 2014/7606 karar sayılı bozma ilamı ile olaydan 10 saat sonra yapılan ölçümde 0,12 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen ve olay saati itibari ile 162 promil alkollü olduğu belirlenen ve kendi ifadesinde de alkollü olduğunu açıkça söyleyen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği,

mahkemece bozma kararına uyulmasından sonra Adli Tıp 5. İhtisas Kurulundan yeniden rapor alındığı ve belirtilen raporda “...kaza anından kan numunesinin alındığı ana kadar geçer süre içerisinde metabolize olarak atılabilecek düzeydeki alkolden mi, sanığın kaza anında da alkolsüz olmasından mı kaynaklandığının mevcut bulgularla ayırt edilemediği ...” şeklindeki tespite itibarla yeniden beraat kararı verilmiş ise de;