Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/11924 K.2018/8666

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla, kavşakta kırmızı ışık ihlali yapmak suretiyle kazaya sebebiyet verdiği olayda, TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddine, ancak;

Hükmedilen 2 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının belirlenmesinde esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ikinci bendi çıkarılarak yerine, “Sanığa hükmedilen hapis cezası kısa süreli olmamasına rağmen TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca sanığın üzerine atılı suçun taksirli suç olması,

suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın ekonomik ve sosyal durumu ve sanığın sabıkasız geçmişi göz önünde bulundurularak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince 730 tam gün adli para cezasına çevrilmesine.