Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/12397 K.2018/9754

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’in hükümden sonra, temyiz aşamasında verdiği 03.10.2016 havale tarihli dilekçe ile şikayetten ve temyizden vazgeçtiği nazara alındığında katılma kararının hükümsüz kalması nedeniyle temyiz hak ve yetkisi ortadan kalktığından, 19.04.2016 tarihli katılan vekili aracılığı ile yaptığı temyizden de vazgeçildiği kabul edilerek sanık müdafinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "kastın yoğunluğu, sanığın amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,