Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/12402 K.2017/1697

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Davalı vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 2- Davacı vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Gerekçeli karar başlığında, ''dava'' yerine ''suç'', ''dava tarihi'' yerine, ''suç tarihi'' yazılması ve ''suç yeri'' ibaresine yer verilmesi ile 15.07.2016 olan karar tarihinin 19.07.2016 şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları olarak kabul edilmiş, 2014/119 Esas – 2015/20 Karar sayılı ilk hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.03.2016 tarih, 2015/11204 Esas – 2016/4796 Karar sayılı ilamı ile kabul edilen tazminat miktarlarına davacı tarafın talebi gereğince 29.06.2008 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden,

gözaltı tarihinden itibaren yasal faize hükmolunması nedeniyle de bozulmasına karar verildiği dikkate alınmadan, hükmolunan tazminat miktarlarına yine gözaltı tarihi olan 28.06.2008 tarihinden itibaren yasal faize hükmolunması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.