Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/12431 K.2017/9832

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Türk Ceza Kanunu'nun 179/2-3, 62/1, 53. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair ....(kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 13/07/2009 tarihli ve 2008/500 esas, 2009/214 sayılı kararının 23/03/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 30/09/2013 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Hayrabolu (kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi’nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 27/02/2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair ....4.

Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/02/2015 tarihli ve 2014/318 esas, 2015/166 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınıp, 2,11 promil alkollü olarak araç kullandığı esnada park halinde bulunan başka bir araca sürtmek suretiyle zarar verdiği anlaşılan sanık hakkında, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısı'nın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında neticeten adli para cezasına hükmolunduğu ve bu nedenle TCK'nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,