Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/12468 K.2018/7697

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki minibüsle bölünmüş, üç şeritli ve tek yönlü, asfalt kaplama, düz ve kuru yolda seyir halindeyken, aracının altına girdiğini beyan ettiği bir jantı çıkarmak için en sol şerit üzerinde aracını durdurup, aracın altından jant parçasını çıkarmak istediği esnada, aynı yönde ve şeritte seyir halinde olan katılanın idaresindeki aracın sanığın minibüsüne sağ arka tarafından çarpması neticesinde katılanın hayati tehlike geçirecek ve beşinci dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda,

oluşa ve tespit edilen yol koşullarına uygun olduğu anlaşılan ve sanık sürücünün asli kusurlu olduğu tespitini içeren 08/12/2014 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmasında ve TCK'nın 50/2. maddesinde yer alan düzenleme göz önünde bulundurularak seçimlik olarak hükmolunan hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu nedenlerle bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53. maddesinde tanımlı hak yoksunluklarının taksirli suçlar bakımından uygulama imkanı bulunmadığının gözetilmemesi,