Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/12591 K.2017/1490

2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın beraatine, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince verilen 2.240 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin hükmün miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle reddine ilişkin ...83. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.02.2015 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, red kararının ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün gerekçesinde sanığın kusursuz olduğu kanaatine varılarak beraatine hükmedilmesine rağmen, hüküm fıkrasında "sanığa isnat edilen suçun delilleri ve unsurları itibariyle oluşmadığı" gerekçesi ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar