KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/12610 E., 2019/9464 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2863 sayılı Kanuna aykırılık
- Hüküm
- 1-... hakkında; CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
2-... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 67/2, TCK’nın 62/1, 52/2, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması
2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanık ...’nun beraatine ilişkin hüküm, Katılan ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Her ne kadar katılan kurum vekillerinin temyiz dilekçesinin başlığında, her iki sanığın ismi yazılmış ise de; temyiz dilekçelerinin içeriğinde yalnızca sanık ... hakkında verilen beraat kararının bozulmasına yönelik temyiz talebinde bulundukları açıkça anlaşıldığından, temyiz dilekçelerinin içeriğine göre, sanık ... hakkında tesis edilen beraat hükmüne hasren yapılan incelemede;
04/04/2014 tarihli duruşma ara kararı ile, davanın Muğla İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne ihbarına karar verilmesine müteakip, adı geçen kuruma davanın ihbar edildiği, bir sonraki 23/05/2014 tarihli duruşmada Muğla İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü vekili Av. ...'ın davaya katılma talebinde bulunduğu halde, adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne yönelik bir karar verilmediği anlaşılmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 tarihli, 2006/2-249-247 sayılı, 15/07/2008 tarihli, 2008/9-95-195 sayılı ve 19/10/2010 tarihli, 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere,
ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, Kültür ve Turizm Bakanlığının suçtan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca, açılan davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/12610, K. 2019/9464, 26 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama