KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/12667 E., 2018/8617 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- CMK 231/11 maddesi uyarınca aynı mahkemece verilen 25.04.2011 tarihli hükmün açıklanması
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, 13.06.2010 tarihinde işlediği sabit görülen taksirle öldürme suçundan dolayı TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2011 tarihli, 2011/24 esas, 2011/72 sayılı kararının itiraz edilmeden 03.05.2011 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2014 tarihli, 2014/233 esas,
2014/751 sayılı kararı ile 08.12.2014 tarihinde işlediği sabit görülen kamu malına zarar verme suçundan dolayı TCK'nın 152/1-a, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü 16.12.2014 tarihinde kesinleşen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, 25.04.2011 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda numarası yazılı kararını kapsayan dosya incelendi:
CMK.nun 231/11 maddesi uyarınca denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işleyen sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilirken, açıklanan hükümdeki uygulama maddelerini değiştirmeyecek ve denetime olanak verecek şekilde yeniden uygulama maddeleri ile işaret edilen ceza miktarını içerir şekilde hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden önceki hükme atıf yapılarak yalnızca hükmün açıklanmasına ve bu şekilde infazına karar verilerek CMK'nın 232/6 maddesine aykırı hareket edilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/12667, K. 2018/8617, 25 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama