Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/12730 K.2018/10668

b) TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ve aynı suçtan sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede;

Olay günü sürücü belgesiz sanık ...'ın, idaresindeki otomobille, gündüz vakti, iki şeritli ve iki yönlü, asfalt kaplama, düz, kuru ve sollama yasağının bulunduğu yolda seyir halindeyken, önünde ve kendisi ile aynı yönde seyreden bir kamyonu sollamak için sol şeride geçtiği, sollamanın sanık beyanına göre 1 kilometre kadar devam ettiği, sanığın sollamayı tamamlamadan aracının kontrolünü kaybederek önce sol ön ve arka tekerlerinin yolun solundaki alana taşırdığı ve 20 metre kadar bu şekilde devam ettiği,

takiben aracı yola çıkarmak için sağına doğru hamle yaptığı ancak bunun ardından da direksiyon hakimiyetini kaybedip sağından doğru yoldan çıkarak aracının devrilmesine ve araç içinde bulunan 2 kişinin ölümüne asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği ve mahkemece de bu şekilde gerçekleşen olayda, TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz talebi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede;

Sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde taksirle öldürme suçundan atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu gerekçesiyle CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verildiği, yine aynı hükümde sanığın suç üstlenme suçunu işlediğinin kabul edildiği, bununla beraber sanığın eşi olan diğer sanığı cezadan kurtarmak amacıyla atılı suçu işlediğinin kabulüyle hakkında TCK'nın 270/1. ve CMK'nın 223/4-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, belirtildiği şekliye sanık hakkında kurulan hükmün yanızca beraate ilişkin olmadığı ve bu haliyle sanık lehine vekalet ücretine hükmolunmamasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu nedenle bozma öneren görüşe iştirak edilmeiştir.

.