Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1280 K.2017/3693

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine, ''5271 sayılı CMK'nın 141. maddesi gereğince maddi ve manevi tazminat istemi'' ibaresine yer verilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temyiz incelemesi sırasında Dairemizce Uyap sistemi üzerinden yapılan incelemede; tazminat talebinin dayanağı olan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarih, 2011/196 Esas – 2013/335 Karar sayılı beraat hükmünün, temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 2016/1733 Esas – 2017/1322 Karar sayılı ilamı ile onanması suretiyle 14.03.2017 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, gerek dava gerekse karar tarihi itibariyle dava açma süresi henüz başlamamış ise de, temyiz incelemesi sırasında tazminat talebinin dayanağı olan beraat hükmünün davacı yönünden kesinleşmiş olduğunun anlaşılması nedeniyle,

dava açma şartının temyiz aşamasında gerçekleşmiş olması ve davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasını yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasa'nın 141/son maddesi hükmü gereğince yargılamaya devamla diğer yasal koşulların varlığı halinde, uğranıldığı iddia edilen maddi ve manevi zararla ilgili olarak hak ve nesafet ilkelerine uygun bir tazminata hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,