Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/12817 K.2019/6627

Kültür varlığı bulundurma suçundan; 2863 sayılı Kanunun 70, TCK'nın 62, 52/2-4, CMUK’un 326/son maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İzinsiz kazı yapmak suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin cezanın miktarına, sanık müdafinin, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Kültür varlığı bulundurma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin cezanın miktarına, sanık müdafinin, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 30/11/2011 tarihli, 2010/397 Esas, 2011/438 Karar sayılı ilk hükmün sadece sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 18/03/2016 tarihli, 2015/4271 Esas, 2016/4494 Karar sayılı ilamı ile hüküm bozulduğundan, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen ceza miktarı üzerinden infazın yapılması gerektiği dikkate alınmaksızın, sanığın neticeten 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- 2863 sayılı Kanunun 75. maddesinde, kanun kapsamında kalan suçlar nedeniyle el konulan taşınır kültür ve tabiat varlıklarının tasnif ve tescili yapılmak üzere müzeye teslim edileceği öngörülmüş olmasına, mahkemelerin belirtilen hususu karar altına almamaları halinde idarenin dava konusu eşyaların mülkiyeti ve yapılacak işlemler konusunda karşılaşacağı tereddüte rağmen, bağımsız bilirkişi raporu ile 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı belirlenen dava konusu sikkenin müze müdürlüğüne teslim edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (B-6) paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “30/11/2011 tarihli, 2010/397 Esas, 2011/438 Karar sayılı ilk hüküm sadece sanıklar müdafii tarafından temyiz edildiğinden, 5271 sayılı CMK'nın 307/4 maddesi dikkate alınarak,