Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/12892 K.2018/8117

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin eksik inceleme yapıldığına, ceza miktarına, sanığın kusurunun bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Bir kişinin taksirle ölümüne sebep olan sanık hakkında, TCK'nın 85 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilirken; uygulanan kanun maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

2-5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği; yine Türk Ceza Kanunun 51. maddesinin (a) bendinde sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması, (b) bendinde de suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla;

meydana gelen olayda tali kusurlu olduğu kabul edilen, sabıkası bulunmayan, duruşmaları takip eden ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilmeyen,kaza sonrası ambulans çağırarak ölenin hastaneye sevkini sağlayan, hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanan, ölen yakınının zarar hususunda beyanı alınmamış ise de sanıktan şikayetçi olmadığını belirttiği ve sonuç olarak hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilen sanığın "sanığa verilen verilen cezaların sanığın kişiliği yargılama sürcinde gösterdiği davranışlar,

olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında tekrar suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat hasıl eylemediğinden" şeklindeki dosya kapsamı ile uyumlu olmayan yetersiz gerekçe ile hakkında TCK'nın 51. ve CMK’nın 231. maddelerinin uygulanmamasına karar verilmesi,