Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1403 K.2017/5357

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından, temyiz talebinin süresinde yapılmadığından reddine dair verilen 07/12/2015 tarihli ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

1-)Davacı vekilinin temyiz talebinin süresinde yapılmadığından reddine dair verilen 07/12/2015 tarihli ek karara ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde,

Davacı vekilinin, 20/11/2015 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesindeki 1 haftalık yasal temyiz süresinden sonra 04/12/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, bu sebeple davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair 07/12/2015 tarihli ek kararın isteme uygun olarak, ONANMASINA,

2-)Davalı vekilinin 20/11/2015 tarihinde verilen esas karara ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinden,