KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/1580 E., 2017/8580 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Kasım 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Olay günü saat 17.35 sıralarında sanığın idaresindeki folkflit ile yerleşim yerinde bulunan, üç yönlü T kavşağa geldiğinde, tali yoldan kontrolsüz şekilde ana yola çıktığı ve anayolda seyir halinde olan katılan ...'ın idaresindeki araca çarptığı, kaza neticesinde katılan ...'ın 2. derece kırık oluşacak ve aynı araçta yolcu olarak bulunan katılan ...'nin ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları olayda,
mahkemece "sanığın kullandığı iş makinesi ile dikkatsiz şekilde yolda bekleyerek araçların güvenliğini tehlikeye atması nedeniyle bilinçli taksirinin bulunduğunun kabulü" şeklindeki kabul ile bilinçli taksir hükümleri uygulanmış ise de, sanığın hatalı eyleminin tali yoldan kontrolsüz şekilde ana yola girmekten ibaret olduğu, bu halde eylemin basit taksir ile gerçekleştiği, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin tatbiki suretiyle, fazla cezaya hükmolunması,
2-Mahkeme kabulüne göre ise, sanık hakkında TCK'nın 85/1 ve 22/3 maddesi gereğince hükmedilen 1 yıl 4 ay hapis cezası TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi ile "1 yıl 1 ay 10 gün" hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken "11 ay 3 gün" hapis cezasına hükmedilmesi ile paraya çevirme sonucu netice cezanın "8.100 TL" adli para cezası yerine "6.660 TL" adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/1580, K. 2017/8580, 8 Kasım 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama