Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1630 K.2016/7308

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 89/1. 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500.00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/09/2015 tarihli ve 2014/923 esas, 2015/713 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/09/2015 tarihli kararın gerekçesinde "5728 s.y. ile değişik CMK.nun 231/5. maddesi gereğince sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış olması, maddi zararının bulunmaması, sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşması nedeni ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denildikten sonra hüküm fıkrasında "sanığın maddi zararı karşılamadığı anlaşıldığından CMK. 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına." denilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulmasında, isabet görülmediğinden bahisle

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 30.11.2015 gün ve 94660652-105-45-12608-2015-E.24850/78665 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2015 gün ve 2015/398548 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlama amacıyla kabul edilen olağanüstü bir yasa yoludur. Olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlı olup, her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli olmayıp, sadece maddi hukuka ilişkin uygulamalardaki hatalardan başka, esas ve hükme etkili bulunan usül hatalarında başvurulabilecek denetim yoludur.

İncelenen dosya içeriğine göre, taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilen 02/09/2015 tarihli oturumda, “katılanın zararını karşılamayacağını” söyleyen sanık hakkında, zararı gidermediğinden CMK’nın 231/6. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği açıklanarak hüküm kurulmuştur. Kararın gerekçe bölümünün son parağrafında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından söz edilmiş ise de, asıl olanın tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa karar olması, yasal imkansızlık nedeniyle CMK’nın 231.maddesinin uygulanamayacağı ve uygulama birliğini sağlamaya yönelik hükme etkili olabilecek esaslı bir usül hatasından söz edilemeyeceği gözetildiğinde, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmemiştir.