Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/165 K.2016/8786

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güvenlik firmasında denetleme amiri olan sanığın, aynı firmada güvenlik görevlisi olan katılanı görev sırasında denetlediği esnada, katılanın görev başında sandalye üzerinde uyuduğunu farketmesi üzerine, cep telefonuyla katılanın uyuduğu ana ait fotoğrafını çektiği olayda,

Sanığın, katılanın görevi başında uyuduğu ana ait fotoğrafı çekme biçimindeki eylemi, TCK'nın 134/1-2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebilir ise de, sanık ve katılan arasında ast-üst ilişkisi bulunması, sanığın konumu itibariyle katılanı denetlemeye yetkisi bulunması, bahse konu görüntüleri, iş ilişkisi çerçevesinde işvereni dışında üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, katılanın görevi sırasında uyuduğunu ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve mahkumiyet istemine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,