Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1869 K.2017/6458

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki asfalt yüklü kamyon ile gündüz vakti, yol çalışması ile trafiğin iki yönlü olarak seyrettiği, her iki yöndeki trafiğin ... ve ... isimli iki bayrakçı tarafından kontrollü olarak verildiği, sanığın seyrine göre sol taraftaki asfalt çalışması yapılan yola ... isimli bayrakçının, sanık ve arkasındaki araçları kırmızı uyarı bayrağı ile durdurduğu, sanığın arkasından gelen iki otomobilin yavaşladığı,

ölen idaresindeki motosikletin ise sanık ve yol işçileri tanıkların ifadesine göre hızla kamyonun sol tarafından geçmek istediği sırada, sanığın soldaki yol çalışması yapılan alana yöneldiği ve motosikletin kamyonun sol arka tekerine çarparak sürüklendiği olayda; keşif neticesi alınan bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu raporunda sanığın tali kusurlu olarak belirtilmesi ve mahkeme tarafından hükme esas alınan ve meydana gelen olayda sanığın tali derecede kusurlu olduğu hususunda görüş içeren Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin ise bilirkişi raporlarının eksik olduğuna ve içinde tıp alanında uzman olan bilirkişilerden oluşacak heyet raporu alınması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin kastının ağırlığı, güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,