KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/2211 E., 2017/6509 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 22/3 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü, gece vakti 149 promil alkollü halde sanığın, sevk ve idaresindeki kamyoneti ile, meskun mahalde seyir halindeyken, ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine kırmızı fasılalı ışık yandığı halde, kavşakta geçiş önceliğine uymayarak geçiş yaptığı esnada, katılanların içinde bulunduğu araca çarpması sonucu, katılanların yaralandığı olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, ancak mahkemece, sanık hakkında,
alkollü araç kullanmak ve kırmızı ışık ihlali yapmak suretiyle kazayı gerçekleştirmesi nedeniyle TCK' nın 22/3 maddesi gereğince temel cezadan 1/2 oranında arttırım yapılmış ise de, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, sanığın, fasılalı kırmızı ışıkta geçerek, geçiş önceliğine uymaması nedeniyle asli kusurlu olduğu,
bu kural ihlalinin sanığın taksirli hareketi olduğu ve fasılalı kırmızı ışıkta kontrolsüz bir şekilde seyre devam etmenin bilinçli taksir halleri arasında sayılamayacağı, dosya kapsamından da, sanığın bilinçli taksir hallerinden sadece alkollü halde araç kullanma eylemini gerçekleştirerek yukarıda izah edilen şekilde kazanın meydana gelmesine neden olduğu anlaşılmakla, birden fazla bilinçli taksir halinin bulunmadığı olayda sanık hakkında TCK'nın 22/3 maddesi gereğince cezadan ½ oranında arttırım yapılarak, fazla ceza tayinine hükmedilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/2211, K. 2017/6509, 20 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama