Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2311 K.2017/4989

davacı vekili

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği, bu kapsamda davanın en önemli dayanağını teşkil eden beraat hükmünün veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmediğinin anlaşılması durumunda dava şartı bulunmadığından,

bu şartın yargılama aşamasında da tamamlanmaması halinde mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerektiği, beraat hükmünün davacının (sanığın) lehine temyiz edilmiş olmasının da sonucu değiştirmeyeceği, tazminat talebinin dayanağı olan Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2012 tarih, 2011/484 Esas – 2012/277 Karar sayılı hükmünün temyiz edilmesi nedeniyle dosyanın Yargıtaya gönderildiği ve temyiz incelemesi sırasında Dairemizce Uyap sistemi üzerinde yapılan incelemede de, temyiz incelemesi yapılmak üzere halen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2014/6355 sayılı esasında kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında,

davanın reddine karar verilmesi gerekirken, Dairemizin 29.09.2015 tarih, 2015/368 Esas – 2015/14000 Karar sayılı ilamına uyulmasına da karar verilmesine rağmen, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi,