Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2337 K.2017/6546

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan Eskişehir (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 08/07/2011 tarih ve 2010/371 E. 2011/698 K. sayılı, 09/09/2011 tarihinde kesinleşmiş bulunan ilamı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip, 5 yıl denetim süresi belirlenen sanığın denetim süresi içinde 02/04/2014 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu nedeniyle Eskişehir (Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 20/06/2014 tarih ve 2014/327 E. 2014/589 K. sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu hükmün 18/07/2014 tarihinde kesinleştiği,

ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair dosya kendisine devredilen Eskişehir 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/10/2014 tarihli ve 2014/450 Esas, 2014/249 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın ihbara konu suçun kabahat niteliğinde olduğuna, hükmün açıklanmasına esas olmayacağına, hapis cezasına mahkumiyeti halinde kendisi ile çalışanlarının mağdur olacağına, verilen hapis cezasının paraya çevrilmesine yahut ertelenmesine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,