Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2616 K.2016/6454

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.2010 tarih ve 7/191-227 sayılı kararında “Hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK 'nın 326 ve 5271 sayılı TCK 'nın 307/2. maddeleri uyarınca zorunludur.

Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine dayanan bu zorunluluk uyarınca, sanığa, bozma ilamında belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır.” hususlarına yer verilmiş olup;

somut olayda davaya yeniden bakan mahkemece bozma üzerine yapılan yargılamada, ilk hükümle bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmadığı sanık hakkında, Dairemiz'in 2013/15204-2014/6951 sayılı ve 20.03.2014 tarihli bozma kararı sanık aleyhine olmasına rağmen, usulüne uygun bozma ilamı ekli davetiye ile çağırıldığı duruşmaya gelmeyen sanığın, duruşmaya katılımı sağlanıp bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmaması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde 1412 CMUK nın 326 ve 5271 sayılı CMK 'nın 307. maddelerinin ihlal edilmiş bulunması;