Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2681 K.2017/4996

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacının tutuklandığı tarih itibariyle davanın 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olduğu, tazminat talebinin dayanağı olan Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2013 tarih, 2010/207 Esas – 2013/144 Karar sayılı beraat hükmünün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2013/16062 Esas – 2014/1373 Karar sayılı ilamıyla onanması suretiyle 13.02.2014 tarihinde kesinleştiği, davacının 25.03.2014 kayıt tarihli dilekçesi ile görev yaptığı Ulaştırma,

Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Karayolları Genel Müdürlüğü 2. Bölge Müdürlüğüne başvurarak hakkında verilen beraat hükmünün Yargıtay tarafından onandığını belirterek maaşında yapılan kesintilerin ödenmesini talep ettiği ve dilekçe ekinde beraat hükmü ile Yargıtay 5. Ceza Dairesinin onama ilamını da ibraz ettiği, bu suretle davacının beraat hükmünün kesinleştiğinden en geç dilekçe kayıt tarihi olan 25.03.2014 tarihi itibariyle haberdar olduğunun anlaşıldığı, buna karşın tazminat davasının ise, 466 sayılı Kanunun 2/1. maddesinde öngörülen 3 aylık süre geçtikten sonra 27.06.2014 tarihinde açıldığı dikkate alınarak,

davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında, ''dava'' yerine ''suç'', ''dava tarihi: 27.06.2014'' yerine, ''suç tarihi: 30.06.2014'' yazılması ile ''suç yeri'' ibaresine yer verilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları olarak kabul edilmiştir.