Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2815 K.2017/7561

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın vücuduna etkisi (4). derece olan kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasıyla neticelenen trafik kazasına asli kusurlu olarak sebebiyet vermesi ve mahkemenin de kabulünü bu yönde yapmasına rağmen; sanık hakkında meydana gelen neticenin ağırlığı ve kusur durumu da değerlendirilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusuru bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi yerine TCK'nın 52/1. maddesinin gösterilmesi,

2-Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ihtarına yer verilmemesi ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği konusundaki ihtaratın; TCK'nın 52/4. maddesine göre yapılması gerektiğinin gözetilmeksizin, infazı kısıtlar biçimde Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. maddesine göre yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4 ile numaralandırılan fıkrasındaki “52/1” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “52/2” ibaresinin;