Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/3141 K.2017/8696

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Katılanlar vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılanlar vekilinin yüzüne karşı verilen 15/10/2014 günlü kararın, katılan vekilince CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 11/12/2014 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

B-Sanık müdafİinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-27/07/2013 günü saat 23.30 sıralarında, kazadan 2 saat sonra yapılan ölçümde 0.80 promil alkollü olduğu tespit edilen (kaza anında 110 promil) sanık sürücü ... idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri dışında, aydınlatması olmayan, 4.5 metre genişliğinde, iki yönlü, kuru, eğimli, asfalt kaplama köy yolunda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, şerit ihlali yapması sonucu, karşı istikametten gelmekte olan sürücü ... idaresindeki traktör ile çarpışması neticesinde ... ve ...’ın 2. derece kemik kırığına neden olacak şekilde, ... ve ...’nin basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı olayda,

sanığın asli kusurlu olması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayininde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, oluşa uygun olmayacak derecede fazla surette ceza tayini suretiyle, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,