KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/322 E., 2017/3012 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/4-1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında bilinçli taksir ile yaralama suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının uzun süreli olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, ceza miktarına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, mahalli Cumhuriyet savcısının somut zararın belirlenmemiş olması sebebiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesi uyarınca taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratına kararda yer verilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/322, K. 2017/3012, 11 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama