Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/3363 K.2016/5917

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun 5. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesi gereğince temel cezadan önce bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılması gerekirken, hataya düşülerek 5237 satılı TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması, sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, lehe olan hükümlerin gözetilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

25.12.2007 tarih, 2006/274 esas 2007/1164 karar sayılı ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, Dairemizin 18.01.2012 tarihli 2011/17327 esas, 2012/374 karar sayılı ilamı ile sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak bozma kararı verildiğinden, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen ceza miktarının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, sanığın neticeten 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,