Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/3842 K.2017/9865

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Olay tarihinde sürücü belgesiz olan ve UYAP'tan yapılan sorgulamada ehliyeti bulunmayan sanık hakkında, TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-Katılanın hayati tehlike geçirecek, 6. derece kemik kırığı oluşacak ve duyulardan veya organlardan birinin zayıflaması niteliğinde yaralandığı olayda, sanık hakkında tayin edilen cezanın arttırılması sırasında uygulama maddesinin "TCK'nın 89/2-a-b-e maddeleri" yerine "TCK'nın 89/2-a maddesi" şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. fıkrasının (A) bendinin üçüncü paragrafına "89/2-a" ibaresinden sonra gelmek üzere "b-e" ibarelerinin eklenmesi ile hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin B bendinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.