Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/4034 K.2018/9204

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, 07/05/2009 tarihli karar ile sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın, sanık müdafii tarafından yapılan itirazın mercince reddi üzerine 20/10/2009 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın, 15/01/2010 tarihinde elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçunu işlediği sabit kabul edilerek, Çaycuma Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2010 tarihli ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği,

anılan mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin 16/12/2010 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada, Çaycuma Asliye Ceza Mahkemesine gönderilen 13/01/2014 tarihli yazı ile, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun gereğince lehe kanun karşılaştırması yapılması için ihbarda bulunulduğu, Çaycuma Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2014 tarihli kararı ile, sanığın kaçak elektrik borcunu 05/12/2013 tarihinden önce, 18/01/2010 tarihinde ödeyerek kurum zararını tamamen gidermesi nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği,

anılan kararın temyiz edilmeksizin 30/05/2014 tarihinde kesinleştiği, mahkemece, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği görülerek yapılan incelemede;

6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesinin yürürlükten kaldırıldığı, sanığa isnat edilen bu eylemin 6352 sayılı Kanunun 83. maddesi ile karşılıksız yararlanma suçu kapsamında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde yeniden suç olarak düzenlendiği, 6352 sayılı Kanunun 84. maddesinde, karşılıksız yararlanma suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerine yer verildiği ve geçici 2/2. maddesinde de kesinleşen hükümler yönünden zararın kanunda belirlenen koşul ve sürede karşılanması durumunda, verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağının öngörüldüğü,

bu doğrultuda, Çaycuma Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2014 tarihli kararı ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edildiği, anılan kararın temyiz edilmeksizin 30/05/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiğinden söz edilemeyeceği ve dolayısıyla hükmün açıklanmasının koşulları oluşmadığı için hükmün açıklanmasına yönelik talebin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile hükmün açıklanmasına karar verilmesi,