KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/4048 E., 2017/10125 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
225 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Katılan vekilinin, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan vekilinin yokluğunda verilen ve 19.01.2015 tarihinde usulünce tebliğ edilen hükmü, katılan vekilinin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 27.01.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Tam kusurlu olarak, bir kişinin kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarına etkisi ağır olacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, temel ceza belirlenirken, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiği halde yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/4048, K. 2017/10125, 12 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama