Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/405 K.2016/7919

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilince 13/11/2015 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduktan sonra ibraz edilen 23/11/2015 tarihli dilekçede, Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği'nin uygun görüşü doğrultusunda temyizden vazgeçildiğinin bildirilmesi karşısında, sanık müdafinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına yer olmadığına veya davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında tesis edilen hükmün, Dairemizin 16/06/2015 tarih, 2015/4588 - 2015/10888 sayılı bozma ilamına konu olan 08/05/2014 tarih, 2014/24 - 2014/68 sayılı karar ile açıklandığı gözetilmeksizin, hüküm fıkrasına, “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükmün açıklanması” na ilişkin paragraf ile başlanması isabetsiz,

2- 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinde adli para cezasının azami haddinin beş bin gün olarak düzenlendiği, 5237 sayılı TCK'nın 52/1. maddesinde de adli para cezasının beş günden az olamayacağının hükme bağlandığı, sanık hakkındaki cezanın teşdiden tayin edildiğine dair bir gerekçe de gösterilmediği anlaşılmakla, kanunun uygulanmasında hata yapılmak suretiyle temel adli para cezasının yedi yüz otuz gün olarak fazla tayini,

3- Sanık hakkında tayin edilen tam gün sayısının, 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Dairemizin 16/06/2015 tarih, 2015/4588 - 2015/10888 sayılı ilamı ile, sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla bozma kararı verildiğinden, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen ceza miktarının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, sanığın neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı, 5- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan, “Sanık ... hakkında Derinkuyu Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/06/2008 tarihli, 2008/46 Esas - 2008/56 Karar sayılı kararı ile 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesine muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükmün açıklanmasına” cümlesinin hükümden çıkartılması; anılan cümlenin altındaki paragrafta yer alan ceza miktarının, “2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası” şeklinde düzeltilmesi; devam eden paragrafta yer alan ceza miktarının, “1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün adli para cezası” şeklinde düzeltilmesi.

“Sanık hakkında tayin olunan ceza nedeniyle başkaca yasal ve takdiri artırım ya da indirim yapılmasına yer olmadığına” cümlesinin altına, “TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca, sanığın ekonomik ve diğer kişisel halleri göz önünde bulundurularak, bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanmak suretiyle, sanığın 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi; hak yoksunluğuna ilişkin paragrafın, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak,

TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanun'un 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.

TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanun'un 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendindeki hak yoksunlukları açısından ise, Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesine” şeklinde düzeltilmesi;