Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/4123 K.2017/9514

uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/12/2010 tarihli, 2010/11-205 E. ve 2010/258 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, istem halinde TCK.nun 52/4. madde-fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunlu olup somut olayda sanığın sözkonusu maddenin uygulanması için istemi bulunmadığı, sanığın talimat ile alınan 05.09.2014 tarihli ifadesinde ve temyiz dilekçesinde lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını istediği, hakkında verilen para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bir talebi olmadığı,

ayrıca 5275 sayılı kanunun 106/6. madde-fıkrasında yer alan “hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, bir aylık süre içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine izin verilir ” biçimindeki düzenleme nazara alındığından tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesi ile sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-a, 52 maddeleri hükümleri uyarınca 300 tam gün üzerinden günlüğü 50,00 TL dan paraya çevrildiği belirtildiği halde,

günlüğü 20,00-TL üzerinden adli para cezasına çevrilmiş gibi hesaplanarak sonuç itibariyle 6.000 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle, sanığın dosya kapsamındaki ve Uyap'ta mevcut kayıtlara göre ekonomik durumu gözetildiğinde günlüğü 50,00 TL yazım hatasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.