KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/4217 E., 2018/6245 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Öldürme
- Hüküm
- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesine göre ayrı ayrı Beraat
Karar Metni
369 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'un beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından beraat kararlarının tamamına ve sanık ... müdafii tarafından sadece vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
1-Sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;
Sanık ... müdafiinin yokluğunda verilen ve 13.10.2014 tarihinde usulünce tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 22.10.2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Mahalli Cumhuriyet savcısının sanıklar ..., ..., ... ve ...'un beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay tarihinde, Billoris Tekstil Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin yaptırdığı Grosmall Alışveriş Merkezi inşaatında çalışan müteveffa ...'ın inşaatta çalışmakta iken, merdivenden düşerek hayatını kaybettiği olayda; soruşturma evresindeki iş güvenliği adli bilirkişisi tarafından hazırlanan 05.07.2012 bilirkişi raporu incelendiğinde, alt iş veren olan sanık ...'un birinci dereceden tali kusurlu olduğunun, iş yerinin mimarı sanık ...'nın ikinci dereceden asli kusurlu olduğunun ve Biloris Tekstil Gıda İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin ikinci dereceden asli kusurlu olduğunun,
inşaat işyerinin muhasebe ve lojistik biriminde çalışan ...'un ise herhangi bir kusurunun olmadığı belirtilmesi rağmen, yerel mahkeme tarafından alınan 10/04/2014 tarihli üç kişilik bilirkişi heyet raporuna göre, dava konusu olayda maktül ...'ın birinci derecede asli, sanık ... ile sanık ...'ın da birinci derecede asli, sanıklardan ..., sanık ..., sanık ... ve sanık ...'a cezai sorumluluk açısından kusur izafe edilemeyeceğinin belirtilmesi karşısında, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve sanıkların kusur durumlarının tereddüte mahal bırakmayacak şekilde kesin bir şekilde tayin edilmesi bakımından,
bir kez de teknik üniversitelerin iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınması suretiyle sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'un hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme sonucu sanıkların beraatlerine karar verilmesi;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/4217, K. 2018/6245, 31 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama