Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/4290 K.2018/2654

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “27.12.2012” olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin kusura, eksik incelemeye, yetersiz gerekçe ile beraat kararı verildiğine, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün gerekçesinde sanığın kusursuz olduğu kanaatine varılarak beraatine hükmedilmesine rağmen, hüküm fıkrasında "sanığın üzerine atılı suçu işlemediği" gerekçesi ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (A-1). bendindeki "sanığın üzerine atılı suçu işlemediği anlaşıldığından CMK 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE," ibaresinin, “sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.