Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/466 K.2016/4889

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilmiştir.

Katılanın temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonunda yerel mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.07.2013 tarihli ve 2012/31258 esas, 2013/18440 karar sayılı ilamının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Dairemizin 25.11.2015 tarihli ve 2015/14054 esas, 2015/18288 karar sayılı ilamı ile kaldırılmasına karar verildiği ve sanık müdafiinin temyiz istemi ile ilgili olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ek tebliğname ile beraber dosyanın Dairemize gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, katılanın ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa hükmedilen adli para cezası taksitlendirildikten sonra, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 1 numaralı bölümünün taksitlendirmeye ilişkin 4 ve 5. paragraflarının hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerlerine, “Sanığın ekonomik ve şahsi halleri nazara alınarak,