Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/48 K.2017/3222

Sanık ... hakkında: CMK'nın 223. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'nun beraatine, sanık ...'nun mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Sanık ...'nun beraaitine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin edilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, beraat eden sanık lehine hükmedilen vekalet ücretinin, taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilen sanık ...'dan alınması gerektiğinden bahisle düzeltilerek onama öneren tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kusursuz olduğu kanaatine varılarak beraat hükmü kurulan sanık hakkında uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (A-1). bendindeki "CMK'nın 223 maddesi" ibaresinin “CMK'nın 223/2-c maddesi” şeklinde değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ...'nun mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "sanığın güttüğü amaç" gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

2-)Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 50/4. maddesine yer verilmesi,

3-) Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken bir gün hapis karşılığı olarak takdir edilen para miktarının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususundaki ihtaratın TCK'nın 52/4. maddesi yerine hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınması gereken TCK'nın 50/6. maddesine göre yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (B-1) bendinden “failin güttüğü amaç” ibaresinin çıkarılması.

(B-5) bendinin çıkarılarak, yerine “Sanığa verilen 10 ay kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine. TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine.

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması.