Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/4911 K.2018/1772

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafiileri ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiileri ve sanığın; kusur durumuna, eksik araştırmayla hüküm kurulduğuna ve ceza miktarlarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2)TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için yasaklanan mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin, boyacılık yapan sanık ...'nın, serbest meslek çalışanı olan sanık ...'ün ve mimar olan sanık ...'in 6'şar ay süre ile mesleklerini icralarından yasaklanmalarına karar verilmesi,

3) Yargılama giderinin ve katılanlara verilmesi gereken vekalet ücretinin sanıklardan ne şekilde tahsili gerektiğinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanıklar hakkında adli para cezasının belirlenmesine ilişkin hükmün üçüncü ve dokuzuncu paragraflarında yer alan "50/4" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 50/1-a" ibaresinin yazılması; hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin on birinci paragrafının hükümden çıkarılması,