Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/5162 K.2016/11035

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Katılan vekili tarafından, usulüne uygun olarak 05/02/2016 tarihinde tebliğ edilen hükmün, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 19/02/2016 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanıktan ele geçirilen eserlerin sayısı ve niteliği dikkate alındığında, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden uzaklaşılması ve kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1) 04/12/2014 tarihli bilirkişi raporunda, 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmadıkları belirlenen 7 adet eserin, yanıltıcı özellikleri nedeniyle ve benzeri durumlarda karşılaştırma malzemesi olarak kullanılmaları açısından sahiplerine iade edilmeyerek müzede korunması gerektiğinin belirtilmesine rağmen, bu eserlerin sanığa iadesine karar verilmesi,

2) Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hükümden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin (5) numaralı, eserlerin teslimine ilişkin (8) ve (9) numaralı paragrafların hükümden çıkartılarak yerlerine sırasıyla, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanun'un 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.

TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanun'un 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,