Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/5180 K.2017/6499

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede:

Dosya kapsamına göre; sanığın, katılanın bir kadın ile cinsel birlikteliğine ilişkin görüntüleri kaydettiği iddia edilen olayda, sanığın evinde yapılan aramada herhangi bir suç deliline rastlanılmaması ve katılanın iddia ettiği görüntülere ulaşılamaması karşısında, görüntüleri sanığın çektiğine ilişkin katılanın soyut beyanı dışında, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından yerel mahkemece sanık hakkında kurulan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve mahkumiyet istemine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,