Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/5210 K.2016/12164

Taksirle öldürme suçundan şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.10.2015 tarihli ve 2015/4534-15 soruşturma, 2015/7232 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/3106 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

soruşturma dosyası kapsamına göre, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 26.08.2015 tarihli ve 3696 karar sayılı raporunda ölenin ölümünün aterosklerotik kalp hastalığı-konjestif kalp yetmezliği ve gelişen komplikasyonlar sonucu olduğu ve anılan raporda ölenin tedavisine katılan Dr. ...'e atfedilecek kusur bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

1- Nefes darlığı şikayeti ile hastaneye yatırılan ölenin mitral kapak onarımı ameliyatı sonrası alındığı yoğun bakımda vefat etmesi nedeniyle Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan alınan raporda ölüm olayı ile ilgisi bulunmayan Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı ile Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı üye yer almasına karşın, kardiyoloji veya kalp ve damar cerrahisi alanında uzman üyenin bulunmadığı,

2- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 05.09.2013 tarihli ve 2012/19402 esas, 2013/19286 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, kusurun belirlenmesi normatif bir değerlendirmeyle mümkün olmakla birlikte konunun teknik bilgiyi gerektirmesi,

hakimin hukuk bilgisiyle sorunu çözemeyeceği durumlarda, bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinde dahi, bilirkişinin inceleme yetkisi kusurlulukla ilgili olmayıp, işin tekniği ve norma aykırı davranışın belirlenmesi ile sınırlı olacağı, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına haiz bulunduğu,

bilirkişi tarafından münhasıran hakimin yetkisinde bulunan kusurluluk konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmaması gerekmekle birlikte bu yöndeki bir değerlendirmenin de hakimi bağlayıcı bir yönünün bulunmadığı, ayrıca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 67. maddesinin beşinci fıkrası gereğince ilgililerin itirazlarının bildirilmesi için istemde bulunabilmelerini sağlamak üzere söz konusu Adli Tıp Raporunun tebliğ edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği,

ölenin ölümü konusunda Yüksek Sağlık Şurası da dahil olmak üzere üniversitelerin tıp fakülteleri veya eğitim veren devlet hastanelerinden de görüş alınarak soruşturmanın buna göre sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 26.02.2016 gün ve 94660652-105-33-15369-2015-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2016 gün ve 2016/89978 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve soruşturma evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi ...'un eşi olan kayden 13.01.1958 doğumlu ...'un nefes darlığı şikayeti ile 09.01.2015 tarihinde Özel ...

MedicalPark Hastanesine başvurduğu, akciğer ödemi ön tanısı ile yatırılıp, anjıo sonrası cerrahi kararı alındığı ve 13.01.2015 günü mitral kapak onarımı ile CABGx4 yapılan hastanın postop yoğun bakım ünitesinde öldüğü olayın akabinde 13.04.2015 tarihinde vekili aracılığıyla ...Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat eden şikayetçi ...'un, ameliyat öncesinde, ameliyat esnasında ve ameliyat sonrasında yapılan hata ve ihmallerden dolayı eşinin ölümüne neden oldukları iddiasıyla tedavi ve operasyona katılan görevlilerden kalp ve damar cerrahı Dr. ..., kardiyoloji uzmanı Dr. ..., hemşireler ..., ...,

perfüzyonist ... ile Özel...MedicalPark Hastanesi yetkilileri hakkında şikayetçi olması üzerine başlatılan adli soruşturma kapsamında,

... Cumhuriyet Başsavcılığınca, Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 26.08.2015 tarihli, “...kişiye konulan tanının doğru olduğu, koroner anjiografi yapılmasının uygun olduğu, angiografi sonrası ameliyat endikasyonu olduğu, ameliyat hazırlıklarının tam yapıldığı, yapılan ameliyatın doğru olduğu, takiplerinin yapıldığı, konsültasyonların istendiği de dikkate alındığında Dr. ...’e atfı kabil kusur bulunmadığı...” şeklinde görüş içeren raporuna dayalı olarak şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 26.08.2015 tarihli raporunu hazırlayanlar arasında şikayete konu ölüm olayı ile ilgili kardiyoloji veya kalp ve damar cerrahisi alanında uzman üyenin bulunmaması nedeniyle raporun yetersiz olduğu dikkate alınmadığı gibi, anılan raporun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 67. maddesinin 5. fıkrası gereğince ilgililerin itirazlarının bildirilmesi için istemde bulunabilmelerini sağlamak üzere tebliğ edilmesi, İstanbul Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan, Yüksek Sağlık Şurasından ya da üniversitelerin ilgili bölümünden rapor alınarak, maddi olayın ve kusur durumunun şüpheye yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi ve delillerin etraflıca araştırılıp ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiğinin de gözetilmediği anlaşılmakla,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173. maddesinin 3. fıkrası hükmü gereğince, şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında taksirle öldürme suçundan eksik incelemeye dayalı olarak verilen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2015 tarihli ve 2015/4534-15 soruşturma, 2015/7232 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın belirtilen şekilde inceleme yapılmasından sonra sonuçlandırılması yerine doğrudan reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/3106 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup,