KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/5778 E., 2018/5299 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
223 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusurunun olmadığına dair savunmalarının dikkate alınmadığına, olayın tamamen karşı tarafın kusurundan kaynaklandığına, delillerin ve kusur durumunun takdirinin yerinde yapılmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılanlar vekilinin, mağdurlardaki yaralanmanın niteliği dikkate alındığında, sanığa verilen cezanın yeterli olmadığına, sanığa daha ağır ceza verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/5778, K. 2018/5299, 10 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama