Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/5905 K.2017/7072

2- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK'nın 134/1, 43/1, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme ve haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme ve haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın sanığa ceza verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, mağdura ait elektronik posta hesabına, bir suç işleme kararının icrası kapsamında üç kez izinsizce giriş yapması biçiminde sübutu kabul edilen eyleminin, zincirleme şekilde TCK'nın 243/1. maddesinde tanımlanan bilişim sistemine girme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, anılan suçtan dolayı hakkında suç duyurusunda bulunulan sanığın, yasal ve yeterli olmayan yazılı gerekçelerle TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Sanığın adli sicil ve arşiv kaydındaki silinme koşulları oluşan, kesin nitelikte olan ya da temyiz incelemesine konu suç tarihinden sonra kesinleşen ilamların tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanığın tekerrüre esas mahkumiyetleri bulunduğu gerekçesiyle sanık hakkında TCK’nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, kanunu aykırı,

b) Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas,

2015/85 karar sayılı iptal kararı uyarınca TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,