Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/61 K.2017/3593

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık, mağdurlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17/09/2014 tarihli duruşmada, mağdurlar ... ve ... 'a barodan atanan zorunlu vekilin, dava ve duruşmalara kabulüne karar varildiği anlaşıldığından; zorunlu vekilin katılma talebinde bulunmaması nedeniyle katılan sıfatını almadığı bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından bahisle temyiz isteminin reddini öneren tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık, mağdurlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, TCK'nın 50/4. maddesine yer verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunda ihatarat yapılmaması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının, (4). numaralı bendinde yer alan "50/4" ibaresinin çıkarılması.