Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/6332 K.2018/2773

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen cezanın hapis cezasına çevrilerek ertelenmesi talebine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen 2 yıl temel hapis cezasından, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilerek sonuç ceza olarak 12.100 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 15.200 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (D.)bendinin çıkartılarak yerine “Sanığa verilen hapis cezalarının sanığın kişiliği, sosyal ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3.maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine,