Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/6430 K.2017/1033

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 22.05.2014 tarih 2014/3 esas, 2014/189 karar sayılı ilamının Dairemizin 11.09.2015 tarih 2014/16244 esas, 2015/13184 karar sayılı ilamı ile sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle "Sanığın idaresindeki aracı ile seyri sırasında direksiyon hakimiyetini kaybedip şarampole yuvarlanması şeklinde meydana gelen olay sonrası yapılan ölçümde sanığın 3.19 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın tespit edilen alkol miktarı gözönüne alınarak,

temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında az cezaya hükmolunması" gerekçesiyle bozulmasına ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen, bozma ilamı doğrultusunda sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza belirlendikten sonra, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen ceza miktarının infaz aşamasında gözetilmesine şeklinde karar verilmesi yerine, sanık hakkında ilk hükümdeki gibi TCK'nın 179/3-2. maddesi uyarınca temel cezanın 1 ay olarak belirlenmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,