Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/6541 K.2019/4599

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, kusur tespitine, savunma ve itirazlarının yeterince dikkate alınmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilir iken, temel cezanın verilmesine ilişkin TCK'nın 85/1 uygulama maddesinin hükümde gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hüküm kurulurken, taksirle öldürme suçundan dolayı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, suçun bilinçli taksir ile işlenmesi nedeni ile TCK'nın 22/3 maddesi gereğince cezanın 1/2 oranında artırılarak hükmedilen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, cezanın “6 yıl 3 ay” belirlenmesi gerekirken, hesaplama hatası yapılarak “5 yıl 15 gün” olarak hükmedilerek sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (1) numaralı bendine “TCK'nın 85/1.maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi, aynı bentte yer alan “kullanılan araç” ibaresinin hükümden çıkarılması,