Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/6832 K.2017/1647

Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Hüküm : 1-Hakaret ve Tehdit Suçlarından; Beraat 2-Katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan; TCK’nın 86/2, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet 3-Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma suçundan; TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1.a, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve basit yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, katılanlar vekilinin temyizinin sadece vekalet ücretine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; 1- Sanık hakkında, katılan ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,

07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 20/11/2015 tarihinde verilen 2.000 TL.'den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin temyiz istemi bulunmadığı gibi sanığın temyiz itirazlarının da hükmü kesinlik sınırları dışına çıkarmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyeti için yeterli delil olmadığına, sübuta, eksik incelemeye ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılanlar vekilinin, katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak,

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün üç numaralı bendinin üç ve dördüncü paragraflarının hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 5 ay kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine.